Vrijwilligers in de spotlight: Hennie Hoonhorst & Jo van het Erve
In elke nieuwsbrief laten we een vrijwilliger of sponsor aan het woord. Deze keer niet één, maar twee belangrijke vrijwilligers van onze fietsclub: de drijvende krachten achter de materiaalploeg, Hennie Hoonhorst en Jo van het Erve.
Op een avond eind oktober ga ik bij hen langs. Terwijl Hennies vrouw met een half oog naar voetbal op tv kijkt, praten wij aan tafel over hun lange geschiedenis bij CC75.
Die begon zo’n 30 jaar geleden, toen beide heren lid werden van de club uit Nijverdal. In Haarle was destijds nog geen fietsclub. Al snel ontstond er een vast groepje heren dat veel samen fietste. Een deel daarvan ging in de winter ook samen schaatsen, iets wat ze nog steeds doen. Inmiddels staat in de winterperiode een clubje van zes CC75-mannen elke maandagavond op de ijsbaan.
Daarnaast fietsen ze wekelijks vanuit WR Bikes met een vaste groep rijders uit Haarle.
Hennie:
“Ik woonde toen nog op een boerderij en had daar een minicamping bij. Gerrit Ronhaar en Hans Verweij beheerden destijds het kleine beetje materiaal dat de club had. Zij vroegen of ik daar ruimte voor had. Zo belandde het materiaal eerst in een schuurtje, later weer in een ander schuurtje. Hoe lang geleden weet ik zo niet eens meer, kan al zomaar 25 jaar geleden zijn”
Jo:
“In het allereerste begin was ik er nog niet bij. Dat veranderde toen we met Dinand van de Berg een oude varkensschuur gingen verbouwen tot materiaalopslag. Ik was timmerman, dus zo rolde ik erin. Dat is inmiddels zo’n 20 jaar geleden.
Na die verbouwing bleven Hennie en ik samen betrokken bij het materiaalbeheer. Eerst samen met Gerrit en Hans, later met Jan Schooneveld erbij.”
Hennie:
“Jan is inmiddels overleden, maar met z’n drieën hebben we het nog een aantal jaren gedaan. Later kwam er steeds een bestuurslid als aanspreekpunt bij. Nu is dat Michael Dijkman, en daarvoor deed Aart Broekmate dat. Aart is toen blijven hangen en helpt ons nog steeds.”
Hennie:
“Ik woonde toen nog op een boerderij en had daar een minicamping bij. Gerrit Ronhaar en Hans Verweij beheerden destijds het kleine beetje materiaal dat de club had. Zij vroegen of ik daar ruimte voor had. Zo belandde het materiaal eerst in een schuurtje, later weer in een ander schuurtje. Hoe lang geleden weet ik zo niet eens meer, kan al zomaar 25 jaar geleden zijn”
Jo:
“In het allereerste begin was ik er nog niet bij. Dat veranderde toen we met Dinand van de Berg een oude varkensschuur gingen verbouwen tot materiaalopslag. Ik was timmerman, dus zo rolde ik erin. Dat is inmiddels zo’n 20 jaar geleden.
Na die verbouwing bleven Hennie en ik samen betrokken bij het materiaalbeheer. Eerst samen met Gerrit en Hans, later met Jan Schooneveld erbij.”
Hennie:
“Jan is inmiddels overleden, maar met z’n drieën hebben we het nog een aantal jaren gedaan. Later kwam er steeds een bestuurslid als aanspreekpunt bij. Nu is dat Michael Dijkman, en daarvoor deed Aart Broekmate dat. Aart is toen blijven hangen en helpt ons nog steeds.”
Jo:
“We onderhouden het materiaal met z’n drieën en worden ondersteund door Michael vanuit het bestuur. Bij toertochten komt er altijd iemand uit de betreffende commissie bij ons langs om door te geven wat en hoeveel materiaal er nodig is. Die persoon zorgt er ook voor dat alles weer bij ons terugkomt, waarna wij het weer opruimen.”
Hennie:
“Voordat we iets wegzetten, tellen en controleren we eerst alles: is er iets kwijt of kapot? Dat geldt voor linten, pijlen en borden. En dat zijn er heel wat!
Na een tocht wordt alles vaak in één keer in de aanhanger gegooid, schoon of smerig, dat maakt niet uit. Wij zoeken het daarna allemaal weer uit. Alles exact tellen doen we niet meer, dat was echt geen beginnen aan. We gaan er gewoon vanuit dat alles terugkomt. En als er iets kapot is, maken we dat wel weer.”
“De linten en dergelijke laten we altijd eerst drogen voordat we ze kunnen opruimen. En met wintertochten duurt dat soms best lang. Gelukkig hebben we overdag de tijd om dat te doen.”
Jo:
“Vroeger zaten we bij Krönnenzommer in een verwarmde ruimte. Dan lagen er een paar duizend linten gewoon op de vloer en na een week was alles droog. Ook de oranje jassen hingen daar te drogen of werden gewassen. Nu zitten we in een garagebox onder De Blenke, probeer daar maar eens wat te drogen.”
Hennie:
“Die ruimte bij Krönnenzommer was echt ideaal: groot en verwarmd. Onder voorzitter Wouter Versteeg kregen we die ruimte toegewezen en dat kostte ons niets. In ruil zouden we als club vrijwilligerswerk doen, maar dat is er eigenlijk nooit van gekomen. Toch hebben we daar zo’n tien jaar gebruik van mogen maken, tot de ruimte een andere bestemming kreeg.”
Jo:
“Gelukkig hebben we daar nu nog steeds een garagebox. Daar staat onze mooie nieuwe aanhanger, want die past niet onder De Blenke. Twee locaties is niet ideaal, maar voorlopig hebben we geen betere oplossing. Het meeste materiaal ligt bij De Blenke. De aanhanger met wat grote spullen zoals de marktkramen, staat bij Krönnenzommer.”
Wat voor materiaal hebben we eigenlijk allemaal?
Hennie:
“Poh… dat is nogal wat! Twee marktkramen voor de stops, pannen en branders voor de soep, drinkvaten, bekertjes, organisatiekleding, twee pop-up tenten, de opblaasbare startboog, borden en prikkers voor de Tecklenburg Rundfahrt en een paar duizend oranje linten. In de loop der jaren is er veel bij gekomen.”
Jo:
“Maar bij de laatste verhuizing is er ook flink opgeruimd. Oud spul dat nooit meer gebruikt werd -zoals oude cassettes en wielen- is weg. Ook het rek voor fietsen in de aanhanger hebben we weggedaan; met de huidige steekassen en schijfremmen past dat toch niet meer.
Wat er nu nog ligt, is vooral gericht op de toertochten en een beetje op de meerdaagsen.”
Hennie:
“En toch staat die box behoorlijk vol. We hebben stellingen gemaakt zodat alles gesorteerd ligt. Eten dat overblijft na een tocht regelen de commissies zelf. Sportvoeding bewaren we zoveel mogelijk voor een volgende keer, maar krentenbollen bijvoorbeeld gaan vaak naar de voedselbank.”
Blijven jullie dit nog lang doen?
Jo:
“Dat ligt eraan… we doen dit nu al zo’n 20 jaar. Na de Tecklenburg Rundfahrt pakken we alles in en hebben we rust tot aan de Holterbergtocht in november. Af en toe vullen we wat aan of maken we nieuwe borden, dus al met al is het nog wel te doen.”
Hennie:
“Een paar vutters die het langzaam van ons overnemen zou best mooi zijn. We hebben het er wel eens over gehad, maar haast is er niet. We redden ons nog prima. Daarnaast helpen we vaak met linten hangen en doen we het materiaalbeheer van de Dutch Masters er ook nog ‘even’ bij. We vervelen ons dus niet.”
Tot slot, de vraag die we aan iedereen stellen: waarop fiets je het liefst?
Hennie:
“Op de racefiets! Ik heb ook een mountainbike, maar die gebruik ik niet veel. Soms alleen of bij het linten hangen. Met een groep vind ik het wat gevaarlijker. En schaatsen natuurlijk — dat blijf ik ook graag doen.”
Jo:
“In de winter pak ik de mountainbike nog wel eens en ga ik soms met een clubrit mee, maar het liefst zit ik toch gewoon op de racefiets op de weg.”
